Pervazda ki çiçekler…

Bugün pervazda ki çiçeklere anlattım seni,

Önce gözlerini, gözlerinde ki aksimi

Nefesini, kulağıma fısıldadığın aşk kokulu kelimelerini,

Ellerini, avuçlarında ki neşemi,

Seni, sevgimi, sevdalı günlerimizi anlattım sonra,

Aşkla devam eden gecelerimizi,

Sonrasında, gecenin karanlığında kaybolup giden seni, sesini, nefesini…

Bu yüzden her sabah bu pervazda oturup seni bekleyişlerimi anlattım,

Güneşe yüz çevirdilerde dinlediler sevgimi, dertlerimi, sitemlerimi,

Üzüldüler, boyun büktüler, öylece solup gitti naif bedenleri,

Gözyaşlarımla suladım, ama kafi gelmedi…

Ya derdim yeterli değildi ya da gözyaşlarım bile yetmedi …

A.Tamakan

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.