Bir uçurtma misali…

Hep bir bölük pörçük, hep bir yarımım. Bir türlü bütünleşemiyorum, ne kendimle ne de hayatla…

Bir uçurtma misali…Ne birilerine, ne de göklere sığamıyorum…

Ben hayata, insanlara açtıkça yüreğimi, hayat bir başka yerden istiyor ve alıyor sürekli… Evimi açtıkça huzurumu, yüreğimi açtıkça ruhumu koparıyor benden… Bu kadar çok şey mi istiyorum yahut bu kadar çok mu benliğimden veriyorum. Artık hangisi bende bilemiyor, anlayamıyorum…

Sevgi, huzur ve mutluluk istiyor yüreğim oysa ki hepsi bu…Bu kadar basit bir arzu için yanarken ben, onlarca yalanlarla yanıyor yüreğim, ruhum. Ben olmak, sevgi olmak istiyorum…

Bir uçurtma misali… boşlukta değil, sevgide uçmak istiyorum…

A.Tamakan

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.