Sarmaşıklar örterken üzerimi, usul usul yumdum gözlerimi…

Bugün yine kaçtım gizli bahçeme…

Biraz sıkkın, birazda ne yapacağını bilmez düşüncelerle. Önce kayınların arasında gezinip derin bir nefes aldım. Şöyle bir baktım, bekledim bekledim lakin onlar da bugün pek keyifsiz pek neşesizlerdi; yapraklarını döktüklerinden olsa gerek, ilgilenmediler benimle. Papatyaların arasında dolandım bende, onlarda demesinler mi aman sakın dokunma bize, uğraşamayız senin seviyor sevmiyor dileklerinle.

Kavakların arasında yürüdüm saatlerce, belli ki bahçemde bugün ben gibi nedense.

Oturdum ırmağın kıyısına biraz endişeli biraz da şaşkın bir halle. Papatyalarımı okşadım, bir bir öptüm kokladım. Nüliferlerim iyice gerilip genişleyip gülümsedi yüzüme. Anlattım derdimi, dinlediler gülümseyen renkleriyle ama yavaş yavaş gömülüp gitti onlarda derinlere. Yok yok, bugün tüm bahçem, ben gibi içinden söyleniyorlar kendi kendilerine. Anlayamadım, neden böyle derken yasemin kokuları okşadı ruhumu, sarmaşıklar örterken üzerimi, usul usul yumdum gözlerimi…

A. Tamakan

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.