Üç noktayı gökyüzüne kondurdum…

Oldum olası üç nokta kullanmayı çok seviyorum. Kullandığımda, sonsuzluğu ve umudumu kaybetmemem gerektiğini hatırlatıyor bana. Sıkıntılı ve üzüntülü hallerimi nokta ile bitirirken; mutlu, sevdalı ve umutlu hallerimi hep üç noktayla devam ettiriyorum. Kendimce, üç nokta ile umudumu aydınlatıyor, güçlendiriyorum böylece. Üç nokta, sonsuzluğun yanında umudumun umudu oluyor bana. O gün bugündür umuduma umut yarattım, bitmedi söyleyeceklerim der gibi. Ve, çok uzun zaman sonra da üç nokta hislerime tercüman olacak şekilde ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi dediğim Mevlana’ nın şu sözüne rastladım.

Üç nokta aşktır…
Her nokta gizli bir Ahtır!…
Seviyorum deyip haykıramamaktır…
Boğazda düğümlenen iki çift sözdür…
Dilin lal, gönlün melal olduğu andır…
Gözlerden süzülmeyen iki damla gözyaşıdır…
Hissedilen fakat bir türlü yazılamayandır…
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı andır…
Üç nokta; bitmeyendir bitemeyendir…
Hz.Mevlana

Ve, bugün de üç noktayı gökyüzünde yakaladım, Mevlana’nın bu sözlerini hatırlayarak.

Gökyüzüne koydum bugünde umudu, sevdayı, vuslatı…

A.Tamakan

“Üç noktayı gökyüzüne kondurdum…” üzerine 4 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.