Fotoğraf günlükleri / Beni hayata bağlayan en güzel köprüsün…

Ne zaman bir köprü görsem, seneler evvel okuduğum, Yılmaz Güney’in bu şiiri gelir aklıma. Ve aklımda en çok iz bırakan sözleri. “Beni hayata bağlayan en güzel köprüsün”…

Hayatımızda köprü kuran insanların varlıklarıyla geçsin ömrümüz…

Sevgili,
yetmiyor ‘sevgili’ sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben ‘sevgili’
derken neler
düşünüyorum bilsen.
Sonsuz,bir güneş,
bir yudum rakı,
çiçeğe durmuş ince bir
bahar dalı,
oğlumun sıcak yanağı,
anamın acılı gözleri,
babamın tütün kokan eli,
evimizde ki kuş,
yarının güzel günleri,
anlatılması güç binlerce
duygu ve SEN…
işte sen
beni hayata baglayan
en güzel köprüsün;
köprülerin en güzelisin.
sevgilim…güzelim…
insanı yaşatan
içimizdeki hayat böceğidir.
o ölürse
hayatımızında tadı biter.
o sakın ölmesin,
yaşat onu.

Yılmaz Güney

“Fotoğraf günlükleri / Beni hayata bağlayan en güzel köprüsün…” üzerine 2 yorum

    1. Rica ederim:) Yılmaz Güney’in cezaevindeyken yazdığı şiirlerden biri.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.