Adını koyamadığım şiir…

Gözlerindeki ışık, ışığı diyorum,

karanlığında yarasaların koşuşturduğu, buz tutmuş şehrimi ısıttı. Işığını görmek istiyorum.

Çırılçıplak kalsın gözlerin, öyle gir gözlerimden içeri.

Haydi biraz aşk yapalım.

İçimde sarıp sarmalayım biraz daha, biraz daha aydınlanayım.

Öpmem gerek seni.

Öpmeliyim.

Sende kalan öpücüklerimi geri vermelesin.

Dudağının kenarında kalan öpücüğümü de.

Anladın mı?

Öpmeliyim.

Öp beni.

Aşk yap gözlerimle.

Öpücüklerim yayılsın yarasaların her birine.

Aşk yap benimle.

Gözlerin gözlerime bulansın.

Öp beni.

A.Tamakan

“Adını koyamadığım şiir…” üzerine 7 yorum

    1. Ne güzel söyledin. Girdiğinde de çıkılmıyor sonra. Bir çift göze esir olabiliyor insan. Ama belki tekrar çabalamak gerekir.

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.