GECENİN GÖKTAŞLARI…

Alabildiğine karanlık

bir o kadar aydınlık bir gece.

Ay sere serpe serilmiş gökyüzüne,

yıldızlar kıpırdaşıyor, nasılda büyükler şimdi

o küçücük görünen yıldızlar,

iyice asılıyor bir bir eteklerine,

Nasıl da savuruyor saçlarını Ay,

daha da asıl der gibi yıldızlara.

Yıldız daha da yakın şimdi, gökyüzünü yarıyor

Ay’ın aydınlığı da bulutları.

Hareleri sarıyor, girdap gibi çekiyor,

tüm boşluklarını dolduruyor yıldız,

genişledikçe genişliyor,

oysa daha zamanı değil Dolunay’ın.

Şimşekler çakıyor ardı ardına, her bir şimşekte

gök kubbe gürlüyor, arşa gönderiyor çığlıklarını.

Şimşekler düşüyor, düştüğü yeri yaktıkça

yıldızlar daha da asılıyor.

Yağmurun eli kulağında, bulutlar oralı değil,

sıkı sıkı tutunup girdaba ,

saçıyor tüm göktaşlarını,

yağmur ıslatıyor dağılan göktaşlarını,

Gökyüzünün gözleri kapanmak üzere,

bulutlar örtüyor üzerini.

Alabildiğine karanlık,

alabildiğine ateşli bir gecede….

A.Tamakan

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.