RASTGELE…

Mevsimidir şimdi,

aşkın vedanın, rakının balığın.

Nergisler boy vermiştir,

kıyı boyu kokusunu salmıştır sümbüller.

Masalar kurulur kapı önlerine,

anason kokuları hep bir adım önde.

Balıkçılar ağlarını örmüştür bir kaç ipek tele,

bir kaç kilo balığa karıları hep dul.

Tekneler bir bir kuğu gibi süzülürken,

sokakta oynayan çocuklar “rastgele” ye

sararlar dizlerinde ki yaraları.

Saçları tomurcuk kokan kadınlar,

her birinin gözleri deniz feneri,

ondandır dalıp dalıp gitmeleri…

Denizin puslu tuzunu katık ederde,

yine de dalgalandırmazlar denizi.

Saçları tomurcuk kokan kadınlar,

yürekleriyle biçer zamanı,

geceye demirler gözyaşlarını,

Nasıl ki azapsa ağlar balıklara,

bekleyenin nefeside “rastgele” de atar…

A.Tamakan

“RASTGELE…” üzerine 2 yorum

    1. Teşekkür ederim. Ne mutlu bana o zaman, mutlu olabildiyseniz😊 Sevgiyle,

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.