AD’ını koyamadım…

Ad’ın adımla buluştu,

gecenin kuytusunda

saklanan ve saklanmayan

hürriyetlerimiz,

kimseler görmedi,

gölgelerimiz dahi gizlendi.

hayaletlerin içinde ki

kızıl siyah kelimelerle

oynaşıp

harflerin arasında sakladık

hürriyetleri, günahları.

rengarenk boyadık her birini,

her biri

yere göğe, taşa toprağa bulandı.

ateş olduk,

dev dağları, küçük tepeleri,

denizleri çağlayanları yaktık

adım adım, köşe bucak.

su olduk,

ağaçları, yoncaları, kelebekleri

öptük kokladık yudum yudum,

girilmeyen hudut bırakmadık…

gökyüzünde kaybolduk

kara büyüsünde seviştik

parçalı umutlu,

sağanak doyumsuz,

mütemadiyen mutlu…

Ad’ın adımla buluştu,

cümlelerin içinde ki

kızıl siyah kelimelerle,

uzandın tenime, hissettim

yanımda uyudun,

nefessiz nefesini çektim

içime sığmadı, dışıma taştı…

Ad’ın adıma bulaştı…

A.Tamakan

“AD’ını koyamadım…” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.