YALNIZLIK KAYBOLDUĞUNDA…

Gün gelir

Yalnızlık, yalnızlığına çekilir,

gece’ nin ayazı ısınır,

Ay buharlaşır,

yıldızlar yağmura karışır.

Güneşin gölgesi,

gökyüzünün gecesi solar

aydınlanır sütün karası.

Sessizliği öldüren sesler

dağılır, çatlar notaları

tüm şehir yankılanır…

An durur,

an’lar kaybolur,

yaşamın bittiği

yeniden başladığı ahir’de,

gün gelir

yalnızlık, yalnızlığında son bulur…

A.Tamakan

“YALNIZLIK KAYBOLDUĞUNDA…” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.