AD’ı Saklı…

Gecenin haram olduğu saatlerindeyim,

kargalar konmuş pencereme,

bir parça neşe verip alıyorum içeriye

gözlerinin karasının hasretiyle.

Yüzlerce karınca yüklenmiş

ağır ağır boşaltıyorlar hüzünleri

gelincikleri henüz tomurcuklanmış

gizli bahçemin köşesine

belli ki onlarda şaşırmış mevsimi.

Yavaş yavaş dönüyor Ay gecede,

dümeni ellerimden kayıyor döndükçe Ay,

yıldızlar da göçmüş sanki

sayıyorum sayıyorum hep bir eksik.

Göz gözü görmez olmuş

kıyıya varmaya çalışıyorum,

alabora olmasın diye

yelken ediyorum sessizliğimi,

yine gözlerinin karasına tutunup

kalıyorum aşinası olduğum enginlerde.

Gecenin haram olduğu saatlerindeyim,

ad’ın bir mızrak gibi dilimin ucunda,

kanattıkça kelimelerimi

dudaklarımda fırtınalar kopuyor,

deniz feneri kaparken gözlerini

gülümserken karanlıkta gölgen

her bir dokunuşta ki kalan izlere

yaşanılası şiirler yazıp,

gecemde sızan kargalara fısıldıyorum…

A.Tamakan

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.