CANIM ANNEM’E…

Kimseyi kırma dedin,

dantelli çoraplarımı giydirirken

hep kendimi kırdım

senin çorabımı giydirirken

tırnaklarını kırdığın gibi annem…

Kimseye yükseltme sesini dedin,

saçlarımı dizi dizi örerken

saç diplerime gömdüm acılarımı,

kızgınlıklarımı da saç örgülerim gibi

kat kat içimde attım çığlıklarımı annem…

Kimseye boyun eğme, asla tamah etme dedin,

düştüğümde dizlerime tentürdiyotu basarken,

sonrası şunu yüreğine basarlarda

daha çok yanar canın dedin ya

düştüm düştümde tek başıma kalktım

dimdik yürüdüm annem…

Kimsenin seni ağlatmasına izin verme dedin,

gözüme kaçan toza üflerken,

inci inci dökülürken yaşlar gözümden,

elinin tersi ile sildiğin gözyaşların gibi

insanları da sil dedin ya

kan çanağına döndü gözlerim de silemedim annem…

Kimsenin gönlünle oynama dedin,

bezden bebeklerimi elbise biçerken

sonra çıplak kalır ruhun,

en çok kendi gönlümü hırpaladımda

ama yine çıplak kaldım be annem…

Kimseye gitme, açma gönül kapını yaralıyken dedin,

saçlarını örerde okşarım yine, gözyaşlarından öperim,

yaralarına bağrımı basarım,

koynumda saklarım seni yine dedin ya

yine sana geldim annem…

İyi ki doğdun, iyi ki varsın be annem…

A.Tamakan

“CANIM ANNEM’E…” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.