KUYU…

Sabır mayalıyordu yüreğinin hamuruyla

katmer katmer çoğalıyordu da taşıyordu

koyulaştıkça katıyordu gözyaşlarını

kabardıkça kabarıyordu hamur…

Ya sabır dedikçe soruyordu kendine,

Kalbin ipiyle kuyuya inilir miydi hiç?

Aylin Tamakan

“KUYU…” üzerine 2 yorum

  1. İnilir ablam 🙂 Yanacağını bile bile yinede inersin. Yansan da ne güzel bir histir, ne güzel anılar bırakır😊😘♥️♥️

aylintamakan için bir cevap yazın Cevabı iptal et

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.