Sessizliğin Fısıltısı…

Sana sessizliğin huzurunu anlatamam

ama sesini fısıldayabilirim.

Fısıldarım önce nefesimi, öperim sessizliğini

ve bu kadar yaklaşmışsam nefesine,

dilimle aralarım dudaklarını, süzülürüm içeri…

Dilim, dudaklarım fısıldardı işte o zaman

tenimin sessizliğinde seni nasıl sarmak istediğini

taa ki sessizliğin sesini bozana dek….

Aylin Tamakan

“Sessizliğin Fısıltısı…” üzerine 2 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.