Sessizliğin Fısıltısı…

Sana sessizliğin huzurunu anlatamam

ama sesini fısıldayabilirim.

Fısıldarım önce nefesimi, öperim sessizliğini

ve bu kadar yaklaşmışsam nefesine,

dilimle aralarım dudaklarını, süzülürüm içeri…

Dilim, dudaklarım fısıldardı işte o zaman

tenimin sessizliğinde seni nasıl sarmak istediğini

taa ki sessizliğin sesini bozana dek….

Aylin Tamakan

“Sessizliğin Fısıltısı…” için bir yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.