CAM ÇATLAKSA KIRACAKSIN…

düşünceler;

kor zindanlı düşlerde

lal olmuş

akıllar gönüller

kabuklarla kuşatılan

kutsanmış ömürler

küçüldükçe büyüyen

paslandıkça parlayan

darağacında sallanan

sallandıkça daralan bir çember

içinde sıkışan

boynunda ip bekleyen

ben sen o

bizler sizler ötekiler

sıkıştıkça sıkışıyor

sokuyoruz kendimizi

bir akrep misali

kaç kere ölüp

kaç kere diriliyoruz

dönüp duruyoruz içinde

kendi kendimizi kavuruyoruz

oysa ki;

yaşam

sanrılı ve sınırlı

bir oyun

bir doğrunun sonsuz iki ucu

düşünceler gel git mahkumu

lirik şiirlerde

didaktik düşünceler

savunuyoruz

bir yanı kurak

bir yanı sel

semirilmiş yaşamlar

yada yalnızlıklar

iki ucu çıkmaz sokak

birinde sis kaplı dar düşünceler

birinde düşünceler afet-i devran

ortasında durup bekliyoruz

ben’se;

iki elimde

iki hayat

bir ben

biri ben

ikisini de sıkı sıkı tutarken

eksenimden düştüm

başımı vurdum

boşlukta savrulup

göğe buz tuttum

cümle alem

alemin cümleleri

düşüncelerime

düşüncelerim bana sarmal

kadeh kadeh içime doldurdum

daraldıkça çember

daraldıkça ruhum

bir yıldıza dokundum

sesini duydum

“çember kırılmalı

kıran kırsın” dedi Artink

yıldızları eteklerime doldururken

yakıyorduk çünkü kendimizi

yamayıp duruyorduk

duruluyorduk belki de

farkında olmadan

çatlatamadan

çatlıyorduk içten içe

daraldıkça genişleyen

bu devranın içinde

ve;

anladım ki

ya sıkışıp yanacaksın

ya da ne kadar acıtsada

cam çatlaksa kıracaksın

kendini kendin kanatacaksın…

Ay’lin Tamakan

Not: Bir şiire sığmıyormuş bazen bazı duygular. Belki de biraz da öyküye iltica etmeliyim. Sohbetin ve bu dizelere esin olduğun için teşekkürler Artink 🙂

“CAM ÇATLAKSA KIRACAKSIN…” üzerine 6 yorum

  1. Eline sağlık Aylin, mesele üretmek olunca insan sürdürmeli çalışmayı evet, katılıyorum bazen acıtıyor.
    Bana da oluyor zaman zaman.
    Hem ilaç, hem zehir sanatla ilgili bir şeyler yapmaya çalışmak.
    Bu arada son dönem yazdığın şiirlerde epey bir değişim var sanki.
    Aslında bence seni zorluyor belki yazma süreci mi bilmiyorum ama gelişiyor da, farklılaşıyor.
    🌺🙋🏻‍♀️
    Sağlıkla, iyilikle ol.

    1. Teşekkür ederim. Eskiden beri okulda da öyle hep kalemi sıkarak tutar öyle yazardım. Sanırım artık gevşetmeye başladım düşüncelerimi, içimdekileri ve kalemi, böyle oluncada değişim kaçınılmaz oluyor sanırım. Ve elbette süre gelen devam eden yaşanmışlıklar. Evet hem zehir hem ilaç yazmak, panzehrimiz yine kalem ama 🙂

    1. Meydan okumak bir anlamda ama önce kendine meydan okumak sanırım bende ki 🙂 Evet güzel bir yol.

  2. Sizin yazdıklarınızı okudukça umarım herkesin ufku biraz olsun açılıyordur,bunları okuyup hala aynı kalmak olmaz,yüreğinize sağlık Aylin hanım.

    1. Çok teşekkür ederim. Olabildiğince ufkumuzu açmak ve en önemlis de bunu uygulayabilmek güzel 🙂

artink için bir cevap yazın Cevabı iptal et

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.