YAĞMUR…

dayadım dudaklarımı cama

buğusuna şiirler soluyorum

gölgene yaslandım

biraz ürkek

çokça heyecanlı

şarabın rengi tenimde

nefesim sende

yağmuru yudumluyorum…

dayadım başımı rüzgara

tınısına şiirler okuyorum

gözlerine saklandım

sessiz sedasız

rüzgarın iniltisi yüzümde

biraz dağınık

çokça hoyrat

saçlarım sakallarında

fesleğenleri kokluyorum…

Aylin Tamakan

“YAĞMUR…” üzerine 8 yorum

    1. Hadi gel 🙂 Gekirken bir kaç bulutta getir ama, ben de kalmadı…

  1. Tam hasreti yakalarken belinden
    Tam da hüzünlerin boğazına yapışmışken elim
    Sıkarken şakaklarına bir kurşunu
    Ya da hançerlerken
    Öldürürken işte
    Sensiz geçen her saniyeyi
    Hatta saliseyi
    Şimdi zaman armağan etse ekstra bana tanrı
    Ne önemi var ki!
    Çünkü sen gittin
    Ben bittim
    Bu şiir mi?
    O da yarım kaldı
    Hatta yarım bile denemeyecek kadar yamalak
    Adına şiir de denmez
    Ama olsun
    En azından
    Kör cahil lügatım seni anmakla alimleri kıskandırdı
    Vesselam

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.