Yar/a

“Birlikte yaralarımızı sarabiliriz” dedi adam

Gözlerinin içinde uzun uzun sustu kadın

“Ben yaralarımı sardımda geldim

Korkma

Uzat ellerini

Önce gönlümün ateşinde ısın biraz

Sonra meşaleyi veririm

dolanırsın gönlümün diyarında

Ama sakın ha dokunma

Geçme çitlerin ardına” dedi

ve

usulca öptü yaralarından…

Aylin Tamakan

“Yar/a” üzerine 2 yorum

Alev Abla için bir cevap yazın Cevabı iptal et

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.