Sevmek Seni…

Mart’ta yeşillenen ağaçlar gibi

kızıllığı vurmuş yanaklarıma

zemheri ayazından mı

aşkının alazından mı belli değil

sallandıkça bir o yana bir bu yana

kalbimin sen kokan sarhoş dalları

peşinden koşuyorum dökülen gülüşlerinin…

kuşlar çoktan göç etmiş

sürgün yemiş sevdana

tutkum tutuklu kalmış sana

sen avucuma sığacak kadar uzakta

gönlümün gözlerimin ışığını kısıp

yüz hatlarını kazıyorum hafızama

her kapatıp açtığımda

gözlerinin ateşi ile dağlıyorum gözlerimi

gönlümün gözü aydınlanıyor

daha da bi seviyorum…

Mart’ta tomurcuklanan kiraz çiçekleri gibi

süveydası patlıyor tam ortasından kalbimin

yıkıyorum aklımla kalbim arasındaki köprüleri

bir uçurtmanın kuyruğuna takılıp

kıyılarına sürükleniyorum

sen denize nazır ben sana

bir kıvılcımla yerle yeksan oluyor duygularım

iyotun genzimi yakan kokusuna sarılıp

“hadi diyorum hadi şimdi”

damla damla akıtıyorum içimdeki seni bana

deniz taşıyor yüreğimden

yüreğim taşıyor özleminden

zerketmek istiyorum her bir zerremi

milyonlarca hücremle milyonlarca kez

zerketmek istiyorum sevdamı

aşk yanığıyla ıslatmak kurak topraklarını

yerden göğe

bardaktan boşalırcasına sevmek istiyorum…

Aylin Tamakan

“Sevmek Seni…” üzerine 3 yorum

  1. Kapatmak istiyorum gözlerimi, en sesiz yerde, en sensiz yerde, nefesimin haramlığında…
    Sağırlığı kulaklarımın, kalbime bulaşmadan, seninsizlikten…
    Çaldığım erik ağacına asmak istiyorum, en bencil yanını sevmenin…
    Suç üstü bırakmak istiyorum, nefesimin sensizliği  her alışında…

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.