Bilinmezlik…

kendi kendime kesiyorum

göbek bağımı

tırnaklarım tenime neşter

arı kovanından çekip çıkarırcasına sevdanı

tüm gücüyle usul usul asılıyor ruhum…

azimle sarılıp kozama

sabırla yırtıyorum aynı yerden

bir günlük ömrün heyecanındaki kelebek misali

yepyeni bir yaşama yeniden yoğuruyorum kendimi…

bir kapı eşiğinde

topraklarına dökülüyor suyum

bilinmezliğin renklerini doğuruyorum

iki canı bir bedene sığdırmaya çalışıp

dut yapraklarıyla kundaklıyorum sevdamı…

“Bilinmezlik…” üzerine 5 yorum

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.