Anısına Sevgi ve Saygıyla/ CAN YÜCEL

BAHARLA ÖLÜM KONUŞMALARI

I
Memelerim koparıyor
Yüzyıl süren bir yalnızlık
dile gelmişçesine
Nasıl nasıl bir sevinç yarabbi!
Ve ağrıya
ağrıya tabi,
ağraya
ağraya ağbi…
Nakkaş Tepe de ancak
bezmimize böyle gelmiştir
Gelincikleri ve Nazım Hikmet’leriyle
Yerbilimsel bir hapisten sonraII
İçimdeki karanlığı patlatacağım
Zifiri bir su akacak
kamışımdan toprağa
Bir kedi yavrulayacak
köpek dişli bir kedi
Ve böğürtlenler köpürecek ağzından
Yedikçe
kendi
kendini
mayhoş
Ya da Posta Nazırı dedemden kalma
Mors’un en morundan bir karga
Konacak karşıki direğin doruğuna
Düşmanlarım öyle doldurmuşlar ki onu
Ne kadar taşlasan boş
oynamıyor yerinden
Ben kargadan korkmam ama
bunun gözleri baykuş
Ve tüyleri güngörmedik deniz dipleri kadar ıslak
Ve ötüyor
ötüyor
ötecek
Beni ışığa bağlayan
(Bağlayın beni ışığa!
Gerin telleri gerin!)
beni ışığa bağlayan
o gelin telleri
o gelin telleri
kopuncaya dek…
Akpembe bahar yelkenleriyle
Güneşin rüzgarına gerilmiş
bir badem ağacı gibi…
İçimdeki karanlığı patlatacağım
Ve beynimin en ölümcül yaşlarıyla
ağlaya
ağlaya
Yepyeni bir insan
pırıl pırıl bir can
bitecek toprağa…

CAN YÜCEL

“Anısına Sevgi ve Saygıyla/ CAN YÜCEL” üzerine 5 yorum

  1. Can abime rahmetler dileklerimle, yıllar yıllar önce ben gençken onunla tanıştığımda aklımdaki tek şey şuydu,,, vay be, adama bak, sözlere saçlara sakala bak, dudağındaki sigaraya bak, şu asi yüreğe bak… Nur içinde yatsın…

    1. Ne mutlu ki sana tanışmışsın. Evet o bi elinde sigara bi elinde şarap şişesi hali de hep gözümün önündesir benim de … Işıklar içinde olsun….

        1. Küfür yakışan en güzel şair bence… dediğin gibi o bile şiir gibi

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.