Fotoğraf günlükleri / Anlamak mı?

“Bazen bilmemek, bilmekten iyidir.” demişler.

Anlamak?

Anlamak da iyi değil bazen.

Anlamaya çalışmakda…

Anladığında da anlamsızlaşıyor bazen.

Kazığa oturmuş gibi hissediyor insan,

Anlam yüklemekde…

Bazen anlamamak da anlamaktan iyidir belki de…

Gecenin siyahisini üzerinden atmış, tüm çıplaklığı ile güneşe merhaba diyen,

DOLUNAY’ ın neden gün ortasında bize baktığını anlamak yerine, sadece seyrine dalmak gibi…

A.Tamakan

Fotoğraf günlükleri / Beni hayata bağlayan en güzel köprüsün…

Ne zaman bir köprü görsem, seneler evvel okuduğum, Yılmaz Güney’in bu şiiri gelir aklıma. Ve aklımda en çok iz bırakan sözleri. “Beni hayata bağlayan en güzel köprüsün”…

Hayatımızda köprü kuran insanların varlıklarıyla geçsin ömrümüz…

Sevgili,
yetmiyor ‘sevgili’ sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben ‘sevgili’
derken neler
düşünüyorum bilsen.
Sonsuz,bir güneş,
bir yudum rakı,
çiçeğe durmuş ince bir
bahar dalı,
oğlumun sıcak yanağı,
anamın acılı gözleri,
babamın tütün kokan eli,
evimizde ki kuş,
yarının güzel günleri,
anlatılması güç binlerce
duygu ve SEN…
işte sen
beni hayata baglayan
en güzel köprüsün;
köprülerin en güzelisin.
sevgilim…güzelim…
insanı yaşatan
içimizdeki hayat böceğidir.
o ölürse
hayatımızında tadı biter.
o sakın ölmesin,
yaşat onu.

Yılmaz Güney

Üç noktayı gökyüzüne kondurdum…

Oldum olası üç nokta kullanmayı çok seviyorum. Kullandığımda, sonsuzluğu ve umudumu kaybetmemem gerektiğini hatırlatıyor bana. Sıkıntılı ve üzüntülü hallerimi nokta ile bitirirken; mutlu, sevdalı ve umutlu hallerimi hep üç noktayla devam ettiriyorum. Kendimce, üç nokta ile umudumu aydınlatıyor, güçlendiriyorum böylece. Üç nokta, sonsuzluğun yanında umudumun umudu oluyor bana. O gün bugündür umuduma umut yarattım, bitmedi söyleyeceklerim der gibi. Ve, çok uzun zaman sonra da üç nokta hislerime tercüman olacak şekilde ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi dediğim Mevlana’ nın şu sözüne rastladım.

Üç nokta aşktır…
Her nokta gizli bir Ahtır!…
Seviyorum deyip haykıramamaktır…
Boğazda düğümlenen iki çift sözdür…
Dilin lal, gönlün melal olduğu andır…
Gözlerden süzülmeyen iki damla gözyaşıdır…
Hissedilen fakat bir türlü yazılamayandır…
Kelimelerin kifayetsiz kaldığı andır…
Üç nokta; bitmeyendir bitemeyendir…
Hz.Mevlana

Ve, bugün de üç noktayı gökyüzünde yakaladım, Mevlana’nın bu sözlerini hatırlayarak.

Gökyüzüne koydum bugünde umudu, sevdayı, vuslatı…

A.Tamakan