Elma’nın günahı neydi ki?

Ağaçlarda çoktandır sevilmiyor Algos ama meyvelerini koparıp duruyorlar…

Şeytanı kandırıp

silebilir misin yazılanı

ya da şah damarını keserek mi

daha yakın olabilirsin Tanrı’ya?

Havva’nın hatası mıydı yoksa Adem’in merak mı?

Adem’in merakının bedelini, Havva’nın ödeyeceğini düşünmemesiydi en büyük hata…

Elma’yı beraber ısırmalarına izin verseydi Tanrı,

Adem’in kaburgasından yaratılmayı kabul etmeseydi Havva da

belki o da benim seni sevdiğim gibi severdi Adem’i…

Bak! Kaburgası içine batıp batıp duruyor yüzyıllardır Havva’nın…

Aylin Tamakan

Algos’tan Azize’ye…

Azize çocukluğuma gitsem / bir daha da dönmesem.”

Deniz Dengiz

Ahh Algos!

Hayat, insanı havanda dövmeden suyunu çıkarmadan, özünü bulmadan istediğini vermiyor maalesef…!

Çocukluğum mu dedin?

Kalbim yara bere içinde, ruhum desen tarumar dizlerimin yarasını istesemde saramaz zaman dediğin yalan…

Ahh Algos! Kandırmayalım birbirimizi tentürdiyot basarak iyileştiremzesin ruhunda açılanı…

Sen en iyisi mi tütün basta oluk oluk boşalsın zaman damarlarımdan…

Söyle Azize’ye de; içimdeki çocuğu onlarca kez öldürdüler ve çok derinlere gömdüler… amma velakin kurduğum köprülerin anahtarı bende kurduğum gibi yıkmasınıda bilirim -sadece ben yıkabilirim- …

Aylin Tamakan

Anısına Sevgi ve Saygıyla / Cahit Zatifoğlu

Eski şairliklerim gitti gözümden

Gayridir başka bir hal kuşanıyorum

Azık yoldaş olmaz haydi geç toklukları

Az’la doymak yap deş insan zamanlarını

At al at bin at kuşan da ciğerin koş

Davran bre çocuk doyma ilk sulardan

Hehey gözüm hehey gözyaş odsuz kaldın

Nice hançer dürdün sabır balyaladın

Göğsümde bir küçücük derya buldum

Kabına sığmaz bir ceylan yoldaşım

Eteğini toplamış bir sevgili düştü kumsala

Ufacık kuru dudaklarında bir hasret sayhası

De Zarif inle.

Ta ki huzra vardın

Nice yıl isyan durdun gurbet kaldın

Cahit Zarifoğlu

Anısına Sevgi ve Saygıyla / Nazım Hikmet Ran

Büyük üstadın Anısına Sevgi ve Saygıyla…♥️

DAVET

Dörtnala gelip Uzak Asya’dan
Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan
bu memleket, bizim.

Bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
ve ipek bir halıya benziyen toprak,
bu cehennem, bu cennet bizim.

Kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğunu,
bu dâvet bizim….

Yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret bizim…

Nazım Hikmet Ran

Anısına Sevgi ve Saygıyla / Ahmed Arif

AY KARANLIK

Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık…

İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N’olur gel,
Ay karanlık…

Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık…
Ahmed Arif

Sus Algos Sus…

Sus Algos sus!

İpi bir çeksem tüm dolaşıklık çözülecek belki

ya da daha da karışacak çile/m…

Bak şişlerde örtüşmüyor birbirleriyle

sen ve ben gibi…

Karanlık rahattır Algos amma velakin aydınlığa yürümek cesaret işidir.

Dünyamın tüm çileleri karma karışık.

Sus Algos sus…!

Zincirleri kırmamamıza daha var sanırım

tüm kelimelerimin canı burnunda zaten…

Aylin Tamakan

Anısına Sevgi ve Saygıyla / Yaşar Kemal

Elbet bir gün, bütün çiçekler beyaz açar

Hür ve mesut bir şarkı halinde

Penceremizden uzanır nur.

İstediğimiz şekilde doğar gün,

Dilediğimiz gibi yağar yağmur.

Gökyüzüne hayranlığımız biter;

Kapımıza çırılçıplak gelen bahar,

Bir tohum halinde toprağa düşer.

Bizim için başka türlü eser rüzgâr

Bahçelerin aşinalığı artar.

Herkes gibi biz de doyasıya yaşarız hayatı

Yıldızlar dilimizle konuşur.

Elbet bir gün, bizim de sevgilim

Köyümüzde beyaz badanalı, bir evimiz olur…

Yaşar Kemal